| نویسنده | مایکل روبوتام |
| مترجم | اعظم جلالی |
| نویسنده | سوزان دو برونوف |
| مترجم | عمادالدین شوری جزه |
| نویسنده | احمد سیف |
| نویسنده | مریم حاجبابایی |
| نویسنده | اشکان جباری |
| نویسنده | رضا طالب |
این بیانیه تلاشی است برای پیشبرد همین «فمینیسم دیگر». مقصود ما ترسیم تصویری آرمانشهری و خیالی نیست؛ میخواهیم راهی را نشان دهیم که باید برای رسیدن به جامعهای عادلانه پیمود. میخواهیم توضیح دهیم چرا فمینیستها باید راه اعتصابهای فمینیستی را برگزینند، چرا ناگزیرند با دیگر جنبشهای ضدسرمایهداری و ضدنظام موجود همپیمان شوند و چرا جنبش ما باید به فمینیسمی برای ۹۹ درصد از جامعه بدل شود.
برای اینکه بتوان نسبت میان تولید و بازتولید اجتماعی را در چارچوب مناسبات سرمایهداریِ مالیشده فهمید ضروری است به نظریهی پولیِ مارکسیستیِ سوزان دو برونوف پرداخت. دو برونوف بر فهم «پول بهمثابهی پول» پا فشاری میکند؛ یعنی بر درک پول بهعنوان متغیری مستقل، با تمرکز بر نظریهای پولی دربارهی اعتبار. ازآنجاکه پول اعتباری بازنمایانندهی ارزشی است که هنوز ارزشافزایی نشده، نمیتوان آن را صرفاً تجسمی شیءواره از ارزش دانست؛ بنابراین، تبعیت از این شکل را نیز نمیتوان فقط از منظر بتوارگی توضیح داد. به این معنا، پول صورتی است که هرچند درونماندگارِ سرمایه است، همزمان چیزی غیر از سرمایه نیز هست
تغییرات و تحولات حادث بر فاوست حالتی جادویی دارند و این امر از منظر هنری ایرادی ندارد، ولی در دنیای واقعی، جایی که طبقات فرودست در آن زندگی میکنند، امر دیگری لازم است و این امر چیزی نیست جز توسعهی اقتصادی، امری که قادر است هستی مادیمان را دگرگون سازد و زمینهساز رشدمان شود. در اینجاست که گوته با استفاده از شخصیت مفیستوفلس مهمترین و بزرگترین دگرگونی فاوست را رقم میزند:بدل شدن فاوست به شخصیتی توسعهگر.
