| نویسنده | امیر مهاجری |
| نویسنده | مایکل روبوتام |
| مترجم | اعظم جلالی |
| نویسنده | سوزان دو برونوف |
| مترجم | عمادالدین شوری جزه |
| نویسنده | احمد سیف |
| نویسنده | مریم حاج‌بابایی |
| نویسنده | اشکان جباری |
زمانی‌که اثر هنری‌ای را نگاه می‌کنیم، مثلاً یک نقاشی یا هر چیز دیگری که هنرمندی آن را خلق کرده، آیا تفاوتی می‌کند که این اثر از چه مجرایی به ما می‌رسد؟ اگر نقاشی مشهور لبخند ژکوند را از صفحه‌ی رایانه ببینیم یا اگر کسی در موزه‌ی لوور آن را با عینک دودی و در محدوده‌ای از طیف‌های خاکستری مشاهده کند، آیا در هرکدام از این‌ها به علت تفاوت در شکل ظاهری خلق اثر تازه‌ای را شاهدیم؟
هروقت به این ضرب‌المثل معروف «خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو» فکر می‌کنم، ناخواسته یاد تصویر مردی می‌افتم که در سال ۱۹۳۶، در میان انبوه هواداران هیتلر در یک کارخانه‌ی کشتی‌سازی در هامبورگ، دست به سینه ایستاد و برخلاف صدها نفر از کسانی که در کنارش ایستاده بودند، به آدولف هیتلر سلام نظامی نداد.
بیش از هفتاد سال از مردادماه ۱۳۳۲ می‌گذرد، اما هنوز هم بخش عمده‌ای از مناقشه‌های تاریخی درباره‌ی آن روزها حول یک پرسش واحد می‌چرخد: «در بازه‌ی زمانی ۲۵ تا ۲۸ مرداد آیا دولتی قانونی بر سر کار بود یا نه؟» مخالفانِ دولتِ مصدق درباره‌ی وقایع ۲۴ و ۲۵ مرداد ترتیبی از گزاره‌ها را ارائه می‌دهند که در نهایت مشروعیت قانونی دولت او را زیر سؤال می‌برند.